۱۳۸۸ بهمن ۱۵, پنجشنبه

به خدا هم رحم نمی کنند این کفار


کلمه: دیشب مسجد قبا پذیرای عزیزانی بود که فرزندانشان را تقدیم انقلاب اسلامی کرده بودند. پدران ومادران شهدا هر یک با در دست داشتن عکسهای عزیزانشان به مسجد آمده بودند چهره ای که از این عکسها در ذهن نویسنده است گویای این مطلب بود که گویی امشب شهدا به مسجد آمده بودند و ما را مورد خطاب قرار می دادند که از خدا بخواهید شهادت نصیبتان گردد شهیدانی چون مصطفی مرادی، حبیب روزیطلب، محمود اسدی، ابراهیمی، برزگر، اسلام نسب و…
به گزارش سایت برهان، نماز مغرب وعشا به امامت حجة الاسلام والمسلمین ترابیان اقامه شد و پس از نماز یکی از طلاب آیت الله دستغیب که سالیان زیادی مسئولیتهای اجرائی در کانونهای فرهنگی مساجد را داشته است به ایراد سخنرانی پرداخت. ایشان در بخشی از سخنانش با اشاره به اینکه متولی و همه کاره مسجد امام جماعت است و هر تصمیمی باید با جلب نظر امام جماعت باشد گفت: در رساله عملیه مقام معظم رهبری آمده است که: شخصی از ایشان سئوال می کند که اگر جنابعالی یک فتوایی داده باشید که با فتاوای سایر مراجع تفاوت داشت تکلیف ما در این موارد چه می باشد؟ رهبری انقلاب در پاسخ می فرمایند: در فتاوای فردی خودتان به مرجع خود رجوع کنید اما در مسائل اجتماعی وکلان، حکم، حکم ولی امر مسلمین است (یعنی همان حکم حکومتی).
وی تصریح کرد: حال سخن بنده خطاب به این مهمانان عزیز این است که چطور در صدد توجیه این مسائل هستید؟! شما که مدعی حمایت از ولایت فقیه هستید اگر بر رد مطالب بنده دلیلی دارید ارائه دهید و به ما نشان دهید. شما فکر می کنید که اگر مقام معظّم رهبری حکم حکومتی صادر کنند حضرت آیت الله دستغیب با این حکم مخالفتی می کنند؟ آیت الله دستغیب کسی است که تمام زندگی اش را وقف انقلاب و ولایت کرد. بحث ما بحث استدلال ومنطق است بحث دو دوتا چهارتا است حالا شاید کسی هم پیدا شود و بگوید دو دوتا می شود پنج تا خوب با چنین شخصی با چه زبانی می شود صحبت کرد.
پس از سخنرانی ایشان حضرت حجة الاسلام والمسلمین ترابیان به ایراد سخنرانی پرداخت. ایشان در بخشی از سخنانشان فرمود: عزیزان ما در بازار نیستیم ، در خیابان نیستیم، ما در خانه خدا هستیم و باید احترام صاحب خانه را نگه داریم مبادا در این مکان مقدّس به مومنین تهمت بزنیم در یک روایتی آقا رسول الله (ص) می فرمایند: بعضی از تهمت هایی که انسان به مومنین می زند موجب این می شود که تا صد سال عبادت او هبط شود.
دوستان عزیز انشاء الله همه ما عامل به این دستورات باشیم، مبادا نسبت به مومنین اذیّت وآزاری از جانب ما صورت گیرد، مبادا نسبت به مومنین اهانتی از جانب ما صورت گیرد.
در روایتی وجود شریف پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: اگر کسی اذیّت کند به مومن و دل او را بلزاند بعد بیاید همه دنیا را در عوض اذیتی که به مومن کرده است عطا کند، این کفاره اذیتی که کرده است نمی شود.
ایشان در بخشی از سخنانش گفت: مسجد محل یاد خداست نخوانید در این خانه غیر خدا را وسعی کنید اجتماعتان در مسجد برای ضدّیّت نباشد.
با وجود سخنرانی ایشان و دعوت به یاد خدا در مسجد و تهمت نزدن به مومنین عده ای خودسر که جمعیّتشان در حدود ۲۰ الی ۳۰ نفر بود طبق روال شبهای قبل شروع سر دادن شعار کردند.
اصحاب مسجد که شاهد چنین صحنه ای بودند با شعارهای : الله اکبر، یاحسین، حیدر، ابالفضل علمدار مرجع ما نگهدار، هیهان من الذلة، خونی که در رگ ماست هدیه به مرجع ماست ،شروع به سر دادن شعار کردند بطوریکه صدای این اقلّیت خودسر به گوش نمی رسید. خانواده های شهدا با در دست گرفتن عکس عزیزانشان گرداگرد این عده طواف می کردند وبا شعار یا حسین یا حسین به عزاداری پرداختند وباعث پراکندگی این جمع و در نهایت خروج آنها از مسجد شدند.
این گروه که به شدّت عصبانی شده بودند و فکر نمی کردند که با عزاداری و یا حسین یا حسین آنها را به بیرون هدایت کنند در بیرون مسجد شروع کردند به شعار دادن بر علیه مرجعیّت واصحاب مسجد و در اقدامی دیگر به سوی اصحاب مسجد سنگ پرانی کردند که متاسفانه این اقدامات خودسرانه موجب مصدومیت چند نفری از طلاب و اصحاب مسجد شد.
اصحاب مسجد برای در امان ماندن از این سنگ پرانی به شبستان مسجد بازمیگردند که در همین هنگام بود که آیت الله دستغیب در تماس تلفنی خطاب به اصحاب مسجد فرمودند:
اگر آنها به شما سنگ پرانی می کنند نهایت ذلّت خودشان را نشان می دهند اینها تکیه گاهی ندارند اما تکیه گاه شما خدای تعالی است شما هم خیلی مواظب باشید و خیلی خودتان را بگیرید و اگر کسی از شما زخمی شده است با مدارکی که ارائه می دهید از آنها شکایت کنید امیدوارم به حق محمد و آل محمد که پیروز باشید هم در دنیا و هم در آخرت و ذلّت هم برای دشمنان شما باشد ببرکت صلوات بر محمد وآل محمد.
درگیریهای دیشب تا حوالی ساعت ۱۰ ادامه داشته که در نهایت نیروی انتظامی جمع حاضر را که اقدام به سنگ پرانی می کردند متقاعد می کند که متفرق شوند.

بیانیه‌ی جناب آقای حجه السلام و المسلمین مهدی کروبی، در آستانه‌ی ۲۲بهمن



بیانیه‌ی مهدی کروبی در آستانه‌ی ۲۲بهمن


همه با هم، آرام و با صلابت در سالروز ۲۲بهمن که یادآور تجلی باور دینی و عزم ملی مردم شریف ایران و نقطه عطفی در تاریخ پر افتخار کشورمان است، در راهپیمائی شرکت می کنیم. این روز به هیچ گروه خاصی تعلق ندارد و روز افتخار و سربلندی تمام ملت ایران است. در این روز می کوشیم تا دستاوردها و آرمان های امیدبخش که برخی از آن یا به فراموشی سپرده شده و یا به انحراف رفته را با صبر و استقامت و پرهیز از خشونت زبانی و فیزیکی مطالبه کنیم. این مطالبات قانونی حق مردم است که در انقلاب ۵۷ عهد مردم و با جمهوری اسلامی بوده است و این روزها صاحبان قدرت آن را در صندوق خانه قدرت پنهان ساخته اند.

کلمه: حجت الاسلام مهدی کروبی در آستانه ۲۲ بهمن و سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی بیانیه ای را منتشر کرد.
به گزارش سایت سحام نیوز، متن این بیانیه به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
ملت بزرگ و سربلند ایران
اکنون که در آستانه ۲۲ بهمن و سالروز پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام هستیم، لازم دانستم ضمن گرامیداشت این روز و اداء احترام به شهیدان که استقلال و آزادی را توامان با جمهوری اسلامی طلب می کردند، به عنوان خدمتگزاری کوچک که در تمام فراز و نشیب های نیم قرن گذشته حضور فعالی داشتم، نکاتی چند را با شما صاحبان اصلی این انقلاب ، نظام و کشور در میان گذارم.
با این امید که مسئولان محترم مخصوصا دلسوزان نظام عاقلانه، عادلانه، منصفانه و به دور از حب و بغض های سیاسی، جریانی و جناحی به آن توجه نمایند. به ویژه آنکه مهدی کروبی از لحاظ سن و سال دیگر در وضعیتی نیست که رفتار او را بتوان با انگیزه های سیاسی و رسیدن به پست و مقام و امور دنیوی تخطئه نمود. اگر در پی آن بودم باید عافیت طلبی پیشه نموده و افسار اشتر سرکش سیاست ایران را رها و از حقوق مردم و آنچه بر ملک و ملت می گذرد، سخنی نگویم و دلشاد و سرخوش از گنجینه خاطرات گذشته ام آرام و بی دغدغه اندوخته اسلامی و انقلابی و مردمی پنجاه ساله خود را در معرض حراج گذاشته و در قبال فروش آن، زندگی آسوده ای را فراهم می کردم و مورد احترام ارباب قدرت قرار می گرفتم.
ولی چنین رفتاری از جوانمردی و مسلمانی به دور است و من حیات و ممات خود را متعلق به اسلام، ایران و مردم می دانم. بزرگترین افتخار من این است که بنده خدا، فرزند ایران و سرباز مردم بوده و خواهم بود، لذا سکوت و یا جدایی از مردم و بی توجهی به منافع ملی را نه تنها جفا دانسته بلکه با تاکید بر ارزش های دینی و آرمان های بلند مردم و امام، متبلور در قانون اساسی به دفاع از حقوق شرعی و قانونی و آزادی های مشروع مردم پرداخته وخواهم پرداخت. این پیمان ناگسستنی مهدی کروبی با ملت بزرگ ایران است. اکنون توجه برادران و خواهران عزیز را به چند نکته مهم جلب می نمایم.
۱- همه با هم، آرام و با صلابت در سالروز ۲۲بهمن که یادآور تجلی باور دینی و عزم ملی مردم شریف ایران و نقطه عطفی در تاریخ پر افتخار کشورمان است، در راهپیمائی شرکت می کنیم. این روز به هیچ گروه خاصی تعلق ندارد و روز افتخار و سربلندی تمام ملت ایران است. در این روز می کوشیم تا دستاوردها و آرمان های امیدبخش که برخی از آن یا به فراموشی سپرده شده و یا به انحراف رفته را با صبر و استقامت و پرهیز از خشونت زبانی و فیزیکی مطالبه کنیم. این مطالبات قانونی حق مردم است که در انقلاب ۵۷ عهد مردم و با جمهوری اسلامی بوده است و این روزها صاحبان قدرت آن را در صندوق خانه قدرت پنهان ساخته اند.
۲۲ بهمن در یک کلام روز مردم است. شهید آیت الله مدرس در ارتباط با پیمان مردم و حکومت بعد از بیان مرتبه ولایت پیامبر و معصومین که ماموریت مستقیم الهی دارند به زیبائی می گوید: یک مرتبه مثل زمان ما که این طور پیش آمده است آن حاکم و سائس از جانب ملت است ، در این صورت وظیفه او اجرای دستوری است که ملت به او می دهد و هر دستوری از تعمیر بلاد و تامین عباد این ملت … قانون اساسی دستوری است که ملت به آن شخص می دهد و آن حاکم و سائس اگر بر طبق آن عمل نکرد ظالم و متعدی و لازم الرفع است.
۲- در حالی به استقبال سالروز ۲۲ بهمن امسال می رویم که دو رکن جمهوریت و اسلامیت نظام بشدت زیر سوال رفته است. انتخابات ریاست جمهوری دهم همراه شد با مهندسی آرای مردم. پاسخ سوال ساده مردم در راهپیمایی عظیم سکوت ۲۵ خرداد و پس از آن (رای من کو) با خشونت و سرکوب مواجه و موجب شکسته شدن دیوارهای اعتماد میان مردم و حاکمیت شد. این امر بستری را بوجود آورد که میراث امام خمینی و خون بهای شهیدان با بزرگترین چالش سه دهه اخیر روبرو گردد. مردم خوب می دانند و مسئولان نیز باید بدانند که راه حل مشکلات پیش آمده نه پاک کردن صورت مساله است و نه داغ و درفش.
باید مردم را در امور کشور و مطالبه حقوق شان جدی گرفت و همراه مردم و در جهت خواست و منافع و مصالح آنان حرکت نمود. سرکوب، بازداشت و زندان فله ای فعالان سیاسی و روزنامه نگاران و دانشجویان، دادگاه های نمایشی، اعدام و اعمال مجازات های سنگین و ایجاد فضای امنیتی راهکار مناسبی برای مهار آنچه رخ داده و می دهد نیست. تمکین به خواست ملت و به رسمیت شناختن حقوق آنان راه خروج از بحران موجود است.
من از مراجع بزرگ تقلید و علمای اعلام و حوزه های علمیه و تمام رجال و شخصیت های معتبر اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و نیز از عقلای بزرگ قوم از سر دلسوزی درخواست می کنم تا دیر نشده بدور از مشاجرات لفظی بی حاصل، با ارائه طرح های واقع بینانه به داد اسلام و مردم برسند. مراجع معزز میدانند که آنچه امروز بر این کشور و مردم می گذرد، چه بخواهیم و چه نخواهیم، بنام اسلام و تشیع و روحانیت است. بنابراین هر کس به اندازه توانش باید از آبروی اسلام و حقوق مردم دفاع کند. متولیان امر هم شیوه و روش خود را عوض کنند و بدانند که نه سکوت و عقب نشینی ما و نه تهدید و ارعاب و خشونت آنان مشکل را حل نمی کند.
۳- در این روزها مردم این صاحبان اصلی انقلاب بدلائل متعددی از جمله اقتصادی، سیاسی و امنیتی و بویژه بی توجهی به حقوق شهروندی شرایط سختی را می گذرانند. انکار این شرایط ، حقیقت و واقعیت را تغییر نمی دهد ولو آنکه نام آن را عده ای “فتنه” و عده ای دیگر “بحران” و یا واژه ای دیگر بگذارند. یکی از بزرگترین مشکلات امروز کشور همین انکار مشکلات یا دلخوش نمودن به نام های دیگر است.
حضرات نه تنها تلاش می کنند معضل را نبینند و آن را نپذیرند بلکه سعی می کنند واقعیت های تلخ موجود را با شبیه سازی های ناشیانه و بچگانه وارونه جلوه دهند. فلذا قدمی در جهت علاج آن بر نمی دارند. درحالی که از اداره امور ساده کشور درمانده اند، ادعای اداره امور جهان را دارند. افزایش مشکلات اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اخلاقی صدای دوستان و هم پیمانان مجلسی خودشان را درآورده و علیرغم شعار “عدالت و مهرورزی و خدمت به بندگان خدا” نابرابری و تبعیض در جامعه موج می زند. تبعیض و فساد دولتی بحدی افزایش یافته که بنا بر آخرین آمارهای بین المللی کشورمان دراین امر با سقوط معنی داری در رتبه ۱۶۸ کشور دنیا قرار گرفته است.
۴- متاسفانه علیرغم آموزه های اسلام فضای جامعه آکنده از تزویر، چاپلوسی، دروغ و رواج مدح و ثنا گردیده است. از یک سو متملقان پست و از سویی دیگر افراطی های بی مایه میانداری می کنند و عرصه را بر عالمان و اندیشمندان و عقلا تنگ نموده و بازار تهمت و افترا و هتک حرمت چنان داغ شده که ارکان نظام، انقلاب و یاران با وفای امام از باران گستاخی ها در امان نیستند. بی هویت های خشک مغز با چشمان بسته و دهان های باز در کمال امنیت، بدون پروا مداحی و خودفروشی می کنند و با ایراد تهمت و افترا عرصه را بر پاکان و نیکان تنگ کرده که از این آشفته بازار باید به خدا پناه برد. به یاد داریم که امام امت نه تنها در حفظ آبرو و شئون همگان با تمام وجود مراقبت می فرمود بلکه حتی مدح و ثنای چهره های شناخته شده و عالی مقام را بر نمی تافت و نهیب می زد که نفس انسان سرکش و طغیانگر است. از این تعریف و تمجید و تعارض ها با من نکنید مبادا وسوسه شده و باورم شود. اگر دنبال راه حل اصولی هستیم باید:
• بر دهان ثناگویان متملق خاک ریخت و دست و زبان و قلم خشونت گرایان بی سرمایه مهار و کنترل شود و بازار دین فروشی و انحصار طلبی طرد گردد.
• تمام اصول قانون اساسی بطور کامل اجرا گردد و حق انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان در همه انتخابات ها از مجلس خبرگان رهبری گرفته تا مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری رعایت شود. بدعت زشت شورای نگهبان که تمام ایرانیان از جمله چهره های شاخص و شناخته شده را به ساتور نظارت استصوابی می سپارد باید حذف گردد. میزان باید فقط رای ملت باشد نه گزینش و مهندسی آرای مردم بر اساس سلایق عده ای خاص. من مطمئن هستم مردم شریف ایران با عنایت به فضای مذهبی قطعا افراد صالح، سالم، متعهد و متخصص را بر مصدر امور خواهند نشاند.
• آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی
• فضای باز مطبوعات و به رسمیت شناختن نقد و نقادی و بازگرداندن آرامش به دانشگاه ها تحقق یابد
• فضای امنیتی و جو پلیسی و محیط رعب و وحشت برداشته شود، در این فضا بستر وحدت و همکاری نیست.
و صد البته که در این صورت بایدهای فراوانی هم متوجه جریان معترض که در حال حاضر از فرط مظلومیت سکوت پیشه نموده اند خواهد بود. هشدار که مبادا تمامیت خواهان شما را به ساختار شکنی وادار نموده که این امر خواست مخالفان و دشمنان حرکت مسالمت آمیز شماست. رفتن در فضای خشونت و یا گرفتار شدن در فضایی که ممکن است خود به نام شما طراحی کرده و مرتکب رفتاری خلاف مصلحت و مقررات شوند، خواست سرکوبگران بی منطق است. هشدار که مبادا عوامل نفوذی و بیگانگان و اجانب در صفوف شما رخنه نموده و ارزش های دینی و اخلاقی و ملی را خدشه دار نمایند. من رسما اعلام می کنم دوستان و یاران ما از مقدمات و نتیجه انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم و سرنوشت رای شان سوال داشتند. آنان حقوقی شرعی و قانونی خود را با تاکید بر اسلام و نظام و منافع ملی آنهم با سکوت و آرامش مطالبه نمودند که جا دارد از عوامل اجرایی، نظارتی، امنیتی، پلیسی و رسانه ای شوال شود که چه کردید که چنین شد و چرا کار به اینجا کشید؟ آیا افق آینده اینگونه رفتارها و برخوردها را مورد مطالعه قرار داده اید؟
آخرین کلام، لازم است مردم عزیز خصوصا قشر تحصیل کرده و طبقه جوان توجه داشته باشند که آنچه امروز به نام جنبش اعتراضی در جامعه جریان دارد یک ایدئولوژی فراگیر نیست که خط کشی های سفت و سخت داشته باشد و افراد را بر اساس آن گزینش نموده و مسئولیت رفتار تمام حاضران در آن را بپذیرند. این جنبش برای دفاع از عقیده یا مرام سیاسی و دینی خاصی نیست طبعا افراد موجود در آن دارای آرا و عقاید گوناگونی هستند که هر یک از ما می توانیم با آنها موافق یا مخالف باشیم. فصل مشترک این جنبش استیفای حق رای، انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات، آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی، اصلاح شیوه حکومت داری و قانون مداری و رعایت حقوق شهروندی مردم است. بدون شک بالا بردن مطالبات و انحراف از اهداف ذکر شده دست آویزی برای سرکوب خشن این حرکت می گردد. لذا من به عنوان پدری پیر به جوانان عزیز و به عنوان برادری سرد و گرم چشیده و آب از سر گذشته به پیران و میان سالان عرض می کنم طرح مباحث دیگر به جز خواسته بحق و قانونی، انحراف از مسیر است و این خواست مخالفان این جنبش و در مواردی ساخته و پرداخته آنان یا عوامل نفوذی می باشد. به امید روزی که اصحاب حکومت و ارباب قدرت عقل، عدل و انصاف را بیاری بخواهند و موجبات خشنودی اولیای اسلام و مردم ایران را در پرتو به رسمیت شناختن حقوق مردم، فراهم نمایند.
و آخردعوانا ان الحمد لله رب العالمین
مهدی کروبی
۱۴ بهمن ۱۳۸۸

۱۳۸۸ بهمن ۱۰, شنبه

شیطان هم می گرید Devil May Cry


شیطان هم می گرید Devil May Cry
این جمله اسم یک بازی رایانه است، ولی کمی عمیق تر بسیار پر معنی و با مسماست. کمی به وقایع بعد از انتخابات 22 خرداد دقیق شویم.
ملتی که معترض بودند به خیابان آمدند تا اعتراضشان را مطرح کنند – چون محل ابراز اعتراض در زیرزمین نیست- بدون اسلحه، بدون رهبر، بدون برنامه ریزی قبلی و کاملا شکه و پر از سئوال.
ملت راه می رفتند. فقط راهپیمایی می کردند و تنها خواسته اشان رسیدگی به پرسشان بود و مقامات مسئول را ملجا خود می دانستند، جوابشان چه بود؟
فرض کنید کودکی هستید که در خیابان سیلی می خورد، پیش والدینتان می روید و موضوع را می گویید، والدین شما بی هیچ حرفی، نوازشی و یا حتی سئوالی سیلی های دیگری به شما می زند، تنبیه اتان می کند و حبس می شوید.
احساس حقارت و بیچارگی کاملا قابل لمس است. به کجا پناه باید ببرید؟
شیطان هم بر وضع ما و بلاهایی که افرادی که فکر می کردیم و باید پناهمان می بودن و نبودند گریه می کند.
و خدا یاور ماست...

۱۳۸۸ دی ۲۷, یکشنبه

سردبیر سابق آفتاب یزد؛ 'ناگفته‌هایی' که به آخرین سرمقاله رسید

<div style="direction:rtl;text-align:right">سردبیر سابق آفتاب یزد؛ 'ناگفته‌هایی' که به آخرین سرمقاله رسید</div>: "
مجتبی واحدی، سردبیر آفتاب یزد پس از آنکه نزدیک به نه سال در این روزنامه فعالیت می‌کرد و در پایان کار خود سردبیری این روزنامه را برعهده داشت، در آخرین سرمقاله‌اش در این روزنامه (عنوان: سپاس و بدرود) ضمن انتقاد از گفته‌های معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد، از سمت و کار خود کناره‌گیری کرد. به نوشته سردبیر سابق آفتاب یزد، وداع وی با این روزنامه برای آن است که «دریچه‌ای از اطلاع رسانی مشروع و قانونی در کشور مسدود نشود». وی در گفت‌وگویی با رادیو فردا بخش‌هایی از نامه-سرمقاله پایانی خود را به شکل روشن‌تری بیان می‌کند. مجتبی واحدی، سردبیر آفتاب یزد پس از آنکه نزدیک به نه سال در این روزنامه فعالیت می‌کرد و در پایان کار خود سردبیری این روزنامه را برعهده داشت، در آخرین سرمقاله‌اش در این روزنامه ضمن انتقاد از گفته‌های معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد، از سمت و کار خود کناره‌گیری کرد. به نوشته سردبیر سابق آفتاب یزد، وداع وی با این روزنامه برای آن است که «دریچه‌ای از اطلاع رسانی مشروع و قانونی در کشور مسدود نشود». آقای واحدی که اخیرا برای ادامه تحصیل به خارج از ایران سفر کرده است از طریق اینترنت با روزنامه‌ای که سردبیری آن را برعهده داشت در ارتباط بود. وی در نامه-سرمقاله خود در آفتاب یزد نوشته است: ‌آقای معاون (محمدعلی رامین)، مدعی شده است که «سردبیر روزنامه در لندن اقامت دارد و لحظه به لحظه، آن چه رسانه‌های غرب، بی‌بی‌سی، صدای آمریکا و دیگر رسانه‌های صهیونیستی منعکس می‌کنند، همان را در روزنامه خود بازتاب می‌دهد... ما تحلیل‌های بی‌بی‌سی را هر روز در این روزنامه می‌بینیم...» آقای معاون، در این بخش از اظهارات خود، مستقیما از آفتاب یزد نام نبرد، اما سوال و جواب‌های بعدی با مدیر مسئول، برای همگان آشکار ساخت که مقصود، کدام روزنامه است و سردبیر مورد نظر چه کسی...» مجتبی واحدی در گفت‌وگویی با رادیو فردا در مورد سرمقاله آخرین خود می‌گوید: من اعتقاد دارم هر کسی بايد جايی کار کند که اثرگذار بوده و مجموع دستاوردهای مثبت فرد از تبعات منفی حضورش بيشتر باشد. بايد به صراحت بگويم که ممکن است يک سری اعتقادات شخصی داشته باشم که در سرمقاله خود هم به آن اشاره کرده‌ام، ولی کاملاً به ضوابطی که در ايران برای روزنامه نگاری وجود دارد ملتزم بوده‌ام، اگر چه به برخی از آنها اعتقاد نداشتم و تعجب می کنم تا اين حد التزام را هم تحمل نمی کنند. به نظر می‌رسد تصميم گرفته‌اند اين حد غيرقابل قبول آزادی هم در مطبوعات ايران کاهش پيدا کند. من برای خودم و خوانندگان روزنامه کيفيتی قايل هستم و تصورم بر اين است که ادامه اين روند هم اهانت به من بود و هم اهانت به خوانندگان روزنامه. دليل دوم اين که اگر چه ما معتقد هستيم رزق و روزی مردم را خدا می‌رساند، ولی مراکز موجود وسيله ای هستند برای رزق مردم و ۴۰ تا ۵۰ نفر به طور مستقيم و افراد بيشتری به صورت غير مستقيم به واسطه «آفتاب يزد» معيشت خود را تامين می‌کردند. من يقين داشتم که بعد از حرف های بی ربط و خزعبلاتی که آقای رامين در تلويزيون گفت ادامه حضور من در روزنامه به معنی فشار بر آن و حتی تعطيلی روزنامه بود، بنابراين تصميم گرفتم نه حد نوشته‌های خودم را از اين پايين‌تر بياورم و نه عامل فشار بر همکاران «آفتاب يزد» شوم. «ياسين رامين -پسر معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد- مدير يکی از شرک‌های بزرگ ايرانی در آلمان است. آقايان بروند در مورد سوابق او تحقيق کنند که چطور مدير چنين شرکتی شده و ارتباط تحصيلات او با سمتی که دارد چيست.» آقای واحدی! شما در نامه ای با عنوان «سپاس و بدرود» در آفتاب يزد به سخنان آقای رامين، معاون جديدالورود مطبوعاتی وزارت ارشاد، اشاره کرده‌ايد که در يک گفت‌وگوی تلويزيونی اتهاماتی را متوجه شما کرده است. درباره اين اتهامات توضيح داده و به آنها پاسخ دهيد. آقای رامين گفته است سردبير روزنامه در لندن نشسته و آن چه راديو بی‌بی‌سی، صدای آمريکا، راديو اسراييل و محافل صهيونيستی می‌خواهند هر روز مو به مو در روزنامه اش پياده می کند. البته من اعتقاد دارم اکنون بزرگ‌ترين خدمتگزار اسراييل در ايران آقای رامين و رئيس او آقای احمدی نژاد هستند. برای من مضحک است کسی مرا به ارتباط با صهيونيست‌ها متهم کند. من از اسراييل متنفرم و اين را همه جا می‌گويم و مشکلی ندارم، ولی احمدی نژاد به واسطه تئوری که آقای رامين تحت عنوان «هولوکاست» مطرح کرد خدمتی به اسرائيل کرد که تا کنون هيچکس نکرده است. از طرفی آقای مشايی هم با ذوق زدگی از دوستی با مردم اسرائيل سخن گفت و آقای احمدی نژاد هم گفت که مواضع مشايی موضع دولت است، پس اصلاً رابطه با اسرائيل قبحی ندارد که کسی بخواهد ناراحت شود. اگر غيرت کاری و مسئوليتی وجود داشته باشد، تمام مسئولان امنيتی و قضايی يا بايد در پيشگاه ملت عذرخواهی کنند و استعفا دهند يا از خود دفاع کنند، چون معنی حرف آقای رامين اين است که من هفت ماه حرف های صهيونيست‌ها را هر روز در روزنامه‌ام می نوشتم و هيچکس به جز آدم عقب مانده‌ای چون آقای رامين متوجه نشده و اين مسئله برای سيستم اطلاعاتی کشور باعث سرشکستگی است. آقای واحدی! درقسمتی از نامه خود به بررسی سوابق آقازاده بيست و چند ساله ای اشاره کرده ايد که در آلمان با رانت پدر مديريت يکی از شرکت های بزرگ ايران را برعهده دارد (متن نامه: همچنین از برخی نهادهای رسمی کشور که بر خلاف تعدادی از مدیران کم تحمل دولتی، رویه انتقادی آفتاب یزد به ویژه ستون سرمقاله را تحمل‌کرده‌اند سپاسگزاری می‌نمایم و آنها را به بررسی سوابق آقازاده بیست و چند ساله‌ای توصیه می‌کنم که با استفاده از رانت‌ پدر، هم اکنون مدیریت یکی از شرکت‌های بزرگ ایرانی در آلمان را به عهده دارد و لابد به برکت همین مدیریت، شرایط اقامت دائم خود و خانواده در آن «کشور صهیونیست پرور» و... را آماده می‌سازد. ) دراين باره بيشتر توضيح دهيد. منظور آقای ياسين رامين است که پدر او محمدعلی رامين، معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد است. ياسين رامين مدير يکی از شرک‌های بزرگ ايرانی در آلمان است. آقايان بروند در مورد سوابق او تحقيق کنند که چطور مدير چنين شرکتی شده و ارتباط تحصيلات او با سمتی که دارد چيست. اگر قرار باشد کسی در خارج از کشور مدير يک شرکت شود بايد سابقه و مطالعات قوی در اين زمينه داشته باشد، چون هم اموال دولت و ملت ايران در اختيار آن فرد است و هم نوع مديريت فرد به حيثيت اداری کشور ارتباط دارد. انتصاب اين فرد به جز استفاده از رانت پدر هيچ توجيه ديگری ندارد. در مورد تغيير نام خليج فارس که در نامه خود به آن اشاره کرده ايد توضيح دهيد. آقای رامين در سال ۸۳ مصاحبه ای با خبرگزاری ايسنا داشت که به خاطر غيرت مدير عامل ايسنا -که هم اکنون توسط وطن فروشانی چون آقای رامين متهم به جاسوسی می‌شود- چند دقيقه بيشتر روی سايت ايسنا نبود. من همان موقع از آقای فاتح، مدير عامل ايسنا، شنيدم که آقای رامين برای رفع اختلافات پيشنهاد داده بود که نام خليج فارس به «خليج مسلمانان» تغيير يابد. من خودم يک مسلمان کاملاً مقيد هستم اما اين که کسی برای تظاهر به مسلمانی اسم خليج مسلمانان را به جای خليج فارس پيشنهاد کند، وطن فروشی است نه غيرت مسلمانی. «...من همان موقع از آقای فاتح، مدير عامل ايسنا، شنيدم که آقای رامين برای رفع اختلافات پيشنهاد داده بود که نام خليج فارس به «خليج مسلمانان» تغيير يابد. من خودم يک مسلمان کاملاً مقيد هستم اما اين که کسی برای تظاهر به مسلمانی اسم خليج مسلمانان را به جای خليج فارس پيشنهاد کند، وطن فروشی است نه غيرت مسلمانی.» آقای واحدی! در نامه خود نوشته ايد مراجعه به شجره نامه افراد در کشف ريشه برخی اتهام‌افکنی‌های خصمانه مفيد خواهد بود. منظورتان چيست؟ عملکرد «آفتاب يزد» تا روزی که من با آن همکاری داشتم در پيش چشم مسئولان کشور قرار دارد. ما يک گروه سياسی نبوديم بلکه روزنامه‌ای بوديم که خروجی آن هر روز در معرض ديد نهادهای رسمی کشور و مردم بوده پس نمی توانستيم کار مخفی انجام دهيم. آقای رامين و کسانی که به او خط می دهند مطمئن هستند حرف هايشان در مورد من دروغ است، ولی من نتوانستم ريشه ای برای دشمنی او با خودم پيدا کنم و به ذهنم رسيد اين يک دشمنی آبا و اجدادی است، بنابراين در نامه ام گفته ام که جد من به امام حسين می رسد او هم بگردد جدش را پيدا کند شايد ريشه اختلاف در آنجا باشد. آقای واحدی! اين اولين گفت‌وگوی شما با يک رسانه خارج از کشور است؟ تقريباً می توان گفت بله. من تا به حال فکر می کردم چون يک رسانه رسمی در کشور دارم و بر اساس چارچوب‌های داخل کشور کار می‌کنم، نيازی نيست که با رسانه‌هايی صحبت کنم که در داخل نسبت به آنها حساسيت وجود دارد اگر چه اين حساسيت ها را هم قبول ندارم، ولی به خاطر التزام به چارچوب‌ها اين مسئله را رعايت می‌کردم اما اکنون آقای رامين به عنوان بازوی رسانه ای آقای احمدی نژاد اين مجوز را به من داد. من از سن ۱۵ سالگی کار سياسی می کردم و اکنون ۴۵ ساله هستم، يعنی از سال های اول و دوم انقلاب کار سياسی کرده ام و قبل از انقلاب هم خانواده ام سياسی بودند، بنابراين از آدمی مانند من کسی توقع ندارد يکباره سياست را کنار بگذارد و بعد از۱۰ سال هر روز تحليل نوشتن در روزنامه همه چيز را يکباره تعطيل کند. آقايان با اين کار خود به من مجوز دادند از رسانه های خارج از کشور برای بيان حرف هايم استفاده کنم. توصيه من اين است قوه عاقله ای که در کشور وجود دارد در سپردن اختيار شش دانگ کل کشور به گروه احمدی نژاد تجديد نظر کند چون در آينده معلوم خواهد شد که اينها چه صدماتی به کشور وارد کرده اند. من نه با کسی دشمنی دارم و نه شيفتگی، بلکه عملکرد را می بينم. البته اينجا بايد توضيح دهم که چگونه می‌شود روزنامه ای در خارج از کشور اداره شود چون ممکن است برای بعضی‌ها جای ابهام باشد. روزنامه در کشور محل ارتزاق نيست و من کار تجاری انجام می‌دادم که مخفی نيست، چهارسال پيش هم مدتی در دبی زندگی می کردم و کار روزنامه را هم ادراه می کردم و هفته ای دو روز به تهران رفته و بازمی‌گشتم، ولی اکنون به خاطر شرايط بعد از انتخابات از کشور خارج شدم و بعد از حرف های آقای رامين برگشتن من به ايران خودکشی است. ولی اين مسئله برای روزنامه مشکلی نداشت، چون من از طريق يک لپ تاپ، اسکنر، پرينتر و همچنين ايميل و اسکايپ و غيره روزنامه را اداره می‌کردم درست به همان نحوی که روزی ۱۰ تا ۱۲ ساعت در دفتر کارم در روزنامه حضور داشتم و آن را خط به خط کنترل می کردم و بعد مطالب به طور مستقيم دست مدير مسئول می‌رسيد و او هم نظر نهايی را می داد و روزنامه چاپ می‌شد. پس حرف آقايان فقط يک بهانه است. بيش از يک سال پيش آقای جوانفکر، مشاور رئيس جمهوری، با من تماس گرفت و گفت از جان رئيس جمهور چه می‌خواهيد؟ به او گفتم مگر من چه کرده ام؟ گفت روزی هست که عليه آقای احمدی نژاد چيزی ننويسيد؟ گفتم اگر دروغی نوشته‌ام به من بگوييد. من از آقای جوانفکر پرسيدم مشکل سرمقاله‌های من چيست؟ ايشان جواب داد يعنی آقای احمدی نژاد هيچ خوبی ندارد؟ گفتم حتماً خوبی دارد. گفت چرا شما اين را نمی‌نويسيد؟ گفتم هرگاه راديو تلويزيون يک ايراد آقای احمدی نژاد را گفت، من صبح فردای آن روز ۱۰۰ تا خوبی از آقای احمدی نژاد درصفحه اول روزنامه می‌نويسم. نمی‌شود که بزرگ‌ترين رسانه کشور تمام ضعف‌های دولت را بپوشاند و خوبی‌های نداشته را بزرگ کند از من هم توقع داشته باشيد به جای انتقاد خوبی بنويسم. خدا را شکر يکی از امتيازات سرمقاله‌های من مستند بودن آنها است و به همين دليل بعضی جاها از سرمقاله های من به عنوان منبع استفاده می‌شود. من حدود ۱۴۰۰ سرمقاله نوشتم و گمان می‌کنم فقط برای دو تا از آنها جوابيه فرستادند و من جوابيه را چاپ کردم، اگر چه اعتقادی به آن نداشتم. سرمقاله‌های من برای بسياری افراد در محافل سياسی و گفت‌وگوها منبع مستند بوده و آقايان از اين مسئله ناراحت هستند. گروه آقای احمدی نژاد می‌گويند عليه خدا و پيغمبر خدا و اسلام صحبت کن اما عليه احمدی نژاد حرفی نزن. حرف‌های اخير آقای مشايی عليه تمام پيامبران است، ولی آب از آب درکشور تکان نخورد، نه رگ های گردن آقای احمدی نژاد برجسته شد نه دل آقای رامين برای اسلام و انقلاب سوخت. آنها می‌گويند هر چه می‌خواهيد در روزنامه‌ها بنويسيد و در آموزش و پرورش العياذ بالله پيامبر را با خروس تشبيه کنيد، ولی عليه احمدی نژاد چيزی ننويسيد.
"

۱۳۸۸ دی ۱۷, پنجشنبه

کلاهت کو؟

اندر حکایت مملکت ما
شيره ميخواسته بره مسافرت،‌ خرگوشه رو جای خودش ميگذاره سلطانِ جنگل. خرگوشه هم روز اول ميگه: ‌برين اون روباه پدرسوخته رو بيارين. ميرن روباهه رو ميارن، هنوز تو نيومده، مي‌توپه بهش كه: پدرسوخته، تو كلاهت كو؟! دستور ميده روباهه رو ببندن به يك درخت،‌ همه حيوونای جنگل بيان... کتکش بزنن! دو روز بعد دوباره روباهه رو احضار ميكنه، باز تا مياد تو بهش ميگه: ای فریب خورده! تو كلاهت كو؟! باز ميده ببندنش به درخت و همه حيوونا بزننش. ‌ خلاصه چهار پنج روز همينجوری ميگذره، آخر روباهه شاكی ميشه،‌ زنگ ميزنه به موبايل شيره و ميگه بابا اين چه افتضاحيه؟! اين ريختی پيش بره،‌ اين خرگوش تاج و تختت رو به باد ميده. شيره هم زنگ ميزنه به خرگوشه ميگه: بابا،‌ بيخودی كه نبايد به ملت گير بدي! يه گيری بده كه شاكی نشن. خرگوشه ميگه:‌ يعنی چي؟ ميگه: مثلا فردا روباهه رو بفرست برات سيگار كِنت بخره. اگه پايه كوتاه خريد بگو چرا بلندشو نخريدي،‌ اگه بلند خريد بگو چرا كوتاهشو نخريدي، بعد هم ترتيبش رو بده! خرگوشه ميگه:‌ خوب، يادگرفتم. فردا باز روباهه رو احضار ميكنه و ميگه برو يك بسته سيگار كنت بخر. روباهه مياد تيزبازی دربياره، ميره هم سيگار پايه بلند مي‌خره هم پايه كوتاه. خلاصه برمي‌گرده تو كاخ، پايه كوتاهه روميده، ميگه: قبله عالم به سلامت! اينم سيگار كنت. خرگوشه زود ميگه: ‌پدرسوخته، من پايه بلندشو مي‌خواستم! روباهه هم درجا دست مي‌كنه بسته پايه بلند رو ميده. خرگوشه ميبينه رودست خورده، ‌پاك شاكی ميشه، ميگه: ‌اصلا ای برانداز! تو كلاهت كو؟!

۱۳۸۸ دی ۱۴, دوشنبه

انا لله و انا الیه راجعون

کلمه:بانوان بیت شهید محراب آیت الله سیدعبدالحسین دستغیب پس از هجوم لباس شخصی به بیت ایشان رنجنامه ای را منتشر کردند:


بسمه تعالی


«هل جزاء الاحسان الّا الاحسان» تاریخ هشتصد ساله‌ی خاندان بزرگ «دستغیب» در شهر شیراز، بر اهالی استان فارس خصوصاً شیرازی‌ها پوشیده نیست؛ خاندانی که همگی اهل علم و فضل و فرزانگی بوده و هستند؛ چهره‌هایی که عمر خود را وقف خدمت به مردم این دیار نموده‌اند.
در ایّامی که حضرت زینب(سلام الله علیها) و فرزندان امام حسین(علیه السلام) مورد هجوم، سنگباران و انواع اهانت‌ها از طرف یزیدیان واقع شدند، خانه‌ی ما از طرف مدّعیان دفاع از امام حسین(ع)!!؟ و به بهانه‌ی عصبانی بودن از سوت و کف روز عاشورا!!!؟ مورد هجوم قرار گرفت.
ما که سالیان طولانی زندان و تبعید مردانمان را در حکومت ستم‌شاهی تحمّل کردیم، این بار دختران خود را از ترس هجوم ناجوانمردانه‌ی سفّاکانِ ، به کنج خانه کشاندیم و از دیدن سر شکسته و خونین جوانانمان بر خود لرزیدیم. به راستی کسانی که داعیه‌ی مسلمانی و ولایتمداری و عاشق امام زمان(عج) بودن را دارند، ندیدند و نشنیدند: «قل لا أسألکم علیه أجراً الّا المودّة فی القربی».
سخن ما بیت شهید آیت‌الله دستغیب(ره) این است که چرا ما را آرام نمی‌گذارید؟ چه شده کار را به این جا رسانده‌اید که اگر مردان ما اظهار حق کنند و طبق دستور شرع مقدّس سخن بگویند، مورد انواع فحش و اهانت قرار می‌گیرند و مسجد و دفتر و نمازگزاران مسجدشان مورد هجوم و سنگباران اوباش واقع می‌شوند؟ امّا با وضع موجود هر چند ظاهراً چاره‌ای جز تحمّل و سکوت نیست؛ لیکن شاید هم وظیفه این باشد که همچون مادرمان حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) به در خانه‌ها برویم و طلب یاری کنیم؛ و از مراجع عظام و علما و مردم عزادار اهل بیت(ع) استمداد طلبیم. اللّهمّ خذ حقّنا ممّن ظلمنا.

سیده صدیقه دستغیب، سیده بتول دستغیب، سیده زهرا دستغیب، سیده طاهره دستغیب، سیده منصوره دستغیب، سیده فاطمه دستغیب، سیده معصومه دستغیب

۱۳۸۸ دی ۱۲, شنبه

آیت الله العضمی منتظری

به نام خدا

به یاد آزاد مرد بزرگ، حضرت آیت الله منتظری

” هزار مرتبه تعظیم بر صداقت تو”
شکست صولت بیداد را شجاعت تو هزار مرتبه تعظیم بر صداقت تو
به روزگار سکوت و تغافل و تقصیر، بلند، بانگ تو بود و بلند، همت تو
دلیر بودی و تنها میان معرکه ها فراز شد سر آزادگی ز رایت تو
در این زمانه ی تاراج دین و عقل و شرف، پناه برده شریعت به کوی حرمت تو
چنان به خاک زدی پشت اهرمن را سخت که قد نکرد دگر راست ، پیش قامت تو دلیل خصم که دشنام بود و دشنه و زور، چه پست باشد و بیهوده پیش حجت تو
نمانده بود ز تقوا و زهد دیگر اثر بدون دامن سبز تو و طهارت تو
شکست قامت عدل و فتاد رایت داد کجاست دست نوازش گر حمایت تو؟
تو مرهم و ،تو حکیم و، تو یاور مظلوم حقیر ، هر چه جز این بود پیش عزت تو
چنان که جاری و سرسبز بودی و سرشار، شکوه مطلع نوروز باد هجرت تو .

صدیقه وسمقی
۶ دی ماه ۱۳۸۸