ببارم

آسمان مهربان من،
زمین تشنه توام
بی‌دریغ بر تن خشکم
بـ بار...!

فائز احیا
6 اسفندماه 1392

Photo by: me:)

کلامم

صدا نیستم 
که بمانم
کلامم
که در نوردم
تو را
بخوان مرا
که زیر و رو کنم
بی‌وقت و ناگهانه
تو را
از من مترس و مرا
در بر بگیر
بگذار تا یک نفس
تا به من
بدوانم
تو را

فائز احیا
25 بهمن‌ماه 1392

جای من

مرا جایی
به‌جا نگذار
مرا حتی،
به یک جای‌خالی هم
وا نگذار
مرا با خود ببر هرجا
مرا اینجا
به تنهایی
به‌جا نگذار

فائز احیا
23 بهمن‌ماه 1392

تو شراب نابی

از تو می‌نویسم
جمله
مست می‌شود
وای به حال واژه‌ها

فائز احیا
12 بهمن‌ماه 1392

عشق

جریمه‌ام کنید
به بندم بکشید
ساعت‌های متمادی با فحش‌هایتان
این بی‌ارزش‌ترین واژه‌ها
حقارت‌تان را
ضعف‌تان را
با بیداری من گره بزنید
ولی عشق را
این تنها امید مانده در دل‌ها
تنها پرتوی نور تاب‌آورده در ظلمت را
نه از دست می‌دهم
نه رها می‌کند مرا

فائز احیا
5 بهمن ماه 1392

در این بیهودگی‌هایم
فقط زندم به چیزی که
تو را با من یکی کرده
...

فائز احیا

چشم‌ات

چشم‌ات را ببین
ستاره‌های رویایی
آخ خاتون
تو چقدر زیبایی

فائز احیا
۶ دی‌ماه ۱۳۹۲

زیبایی

وقت تقسیم زیبایی،
چه شد که این‌همه عجله کردی؟
حالا فقط تو زیبایی

فائز احیا
19 آذرماه 1392

عاشقی‌ست

نوبت عاشقی یک چندی‌ست
نوبت زندگی،
هر روز
چون که تنها شدی چندی
زندگی نیست
جهنم‌ست
هر روز

فائز احیا
16 آبان‌ماه 1392

ایمان

ایمان‌ام 
میان خرمن گیسوی توست 
چه بادی می‌رود 
هردم 

فائز احیا 
15 آبان‌ماه 1392

خوش خرامان می‌روی

خوش خرامان روی من

‫آی آی! خوش خرامان روی من‬

‫آی آی! سرو سهی بالا بلندم‬

‫بوستان می‌روی، آهسته‌ رو‬

‫چشم من مست به دنبالت می‌دود

آی آی! خار دارد راه‬، ‫آهسته رو‬

فائز احیا

20 بهمن‌ماه 1391

باران

زمینی سرد و تهی

                  زیر شلاقِ کین

                            خشک و برهوت و یخ‌زده

                                        زمستانه

دانه‌ای لطیف درون خاک

                         در حسرت آغوشِ آب

                                       سخت و جامد و خواب‌زده

                                                  مرده.

باران باهاری باید اکنون

                   بارانی چون  تو

باران ِگرم و زنده

           که زمین ِ تن را نوازش کند

خوب بنوازد

         آهنگ زندگی با ساز تن

بعد نرمی زمین

          دست بر دانه کشد

                         آغوشش گیرد

                              برویاندش

                                    زنده

                                        عاشق

...

فائز احیا

24 خردادماه 1391

تو

می‌گریزم

      ز طعم تلخ ِ تنهایی

                   به حجم ِشیرین بودن تو

فائز احیا

23 خردادماه 1391

پناه

پناه می‌آورم
            پناه
به شانه‌های ظریف و مهربان تو
                 سرِ پر از حمله زمانه را
                                      به پناه می‌آورم
بعد عبور سهمگین حادثه‌ها
              ز روی جان خسته‌ام
                             به شانه‌های تو
                                     پناه می‌آورم
                                         پناه

فائز احیا
21 خردادماه 1391

صدای تو

صدایِ تو زیباست‬
‫صدایِ تو‬
‫          سرآغازِ خوبی‌هاست‬
‫صدایِ تو‬
         ‫مرا به اوج هر آنچه باید باشد و بشود‬
‫                                                 می‌برد با خود‬
‫صدایِ تو‬
‫          صدایِ نازک عشق‬
‫                           و ندایِ محکم زندگی‌ست‬
 ‫صدایِ تو‬
‫         بارش باران باهار
                         پر از طروات مهر و سبزی‌ست‬
گاه و ناگاه
       مرا به نام کوچکم
                             صدا کن


فائز احیا
18 خردادماه 1391

آنِ من

قلب‌ات مالِ من
        آنچه مهر داری
                      ببار بر من
هر آنچه عشق نامش می‌گذاری
                            آن ِ من‌ست
                                       بیاور برای من
بال‌هایت رها
          بپر تا اوج آسمان‌ها
                و هر کجا خسته شدی
                      بنشین بر شانه‌های من
به اوج سرخی عشق
                می‌رسیم با هم.

فائز احیا
17 خردادماه 1391

قسم

قسم به هزار باده خورده و هوشیاری

قسم به آن لحظه که می‌آیی

قسم به مستی دیدارت

قسم به هستی چشمانت

قسم به اعجاز نوازش

           و نفس‌هایِ خسته خواهش

قسم به نوایِ عاشقانه صدایت

          و شهوت برآمده ز الحانت

قسم به وقت زن بودن

          و در آغوش مردت غنودن

قسم به ثانیه های مردی

          و در امنیت زَنَت بودن

                      که مرد نه صدا و بازوست

                                    و زن نه به خواری و سکوت است.

فائز احیا
16 خردادماه 1391

بلبلی مست

بلبلی مست

      درپی نو شدن جانِ جهان

                                     سخت

به نوای خوش و الحان درشت

                                     می‌خواند

بلبلی مست

به آوازِ گران و فریادِ رسا

                        یار خود را 

                                  به خود می‌خواند

آسمان نو شده

          گل نو شده

          بوی طرب انگیر ِ باهار 

                   مست کردست بلبلک را

                                   به هنگام دیدن یار

باز بارشِ باران شده

                  و ز نای بلبلی مست

                                عشق می بارد

آه که عجب

       در قاعده عشق

                 خوش می‌خواند

                                      آه!

فائز احیا

16 خردادماه 1391

آرامش

نگاه می‌کنی
      دری به روی شادی باز می‌شود
لبخند می‌زنی
      حجم متراکم خوشی بر من نثار می‌شود
دلتنگی ِسختِ جانکاه
با صدای تو
باز می‌شود
        صداکن مرا
                    صدای تو
                            باران آرامش من‌ست
                                                 باران ِ من
پرنده خسته‌ی دل
                   به آغوش تو آشیان می‌سازد
                                                 در آرامش


فائز احیا
14 خردادماه 1391

انار دل

من باشم و تو
     و این دنیای عاشقی
انار دانه دل ِتو
     و اشتهای سیری‌ناپذیر من
تا انتهای هر آنچه باید و بشود
                                    می‌رویم ما
      بی‌هراسی از شب


فائز احیا
13 خردادماه 1391